De wereld zou er heel wat mooier uit zien

Welkom bij de Rotterdamse Zing Challenge! 🎶

Wat leuk dat je meedoet!

Op deze pagina vind je alle materialen die je nodig hebt om je voor te bereiden op de repetities en het optreden op Rotterdam Centraal.

Hieronder kun je de partituur downloaden en de audiobestanden beluisteren om thuis te oefenen. Neem rustig de tijd om het lied alvast te leren kennen, perfect hoeft het niet te zijn. Het belangrijkste is dat we samen plezier maken en een bijzondere muzikale ervaring creëren.

Heb je vragen tijdens het oefenen? Neem gerust contact op via info@mundokaori.com.

Veel plezier met oefenen en tot snel bij de repetities!

Hartelijke groet,

Kaori Fornos Ohnuma
Dirigent – Rotterdamse Zing Challenge

Aart Strootman, componist

Hoe klinkt Rotterdam?

Toen mij werd gevraagd om in 2026 stadscomponist van Rotterdam te worden, stelde ik mezelf de vraag 'hoe klinkt Rotterdam’?

Het antwoord bleek niet eenvoudig. Voor mij klinkt Rotterdam uiterst veelzijdig: als de gabberbeats van het Rotterdams Terror Corps, die ik als puber hoorde op Stadsradio Rotterdam. Als de concerten die ik als scholier bezocht in De Doelen. Als de gezangen en kreten van supporters rond de drie Rotterdamse voetbalclubs. Maar terwijl ik over die vraag bleef nadenken, kwam ik ook heel ergens anders uit: bij zingende kinderen.

Als scholier uit Oud-Beijerland logeerde ik vaak bij de familie Lemaire in Kralingen. Louis Lemaire, oprichter van Jeugdtheater Hofplein, was de vader van een klasgenoot. Omdat de reis naar huis lang was, bleef ik er regelmatig slapen. Maar eigenlijk was er nog een belangrijkere reden. Het huis van de Lemaires stond altijd open. Er was ruimte voor iedereen die wilde musiceren, toneelspelen, improviseren of gewoon deel wilde uitmaken van iets groters dan zichzelf. Niet veel later, in mijn eerste jaar op het conservatorium, werd ik gevraagd luit te spelen in een productie van Jeugdtheater Hofplein. Daar ontmoette ik componist Ton Scherpenzeel en zag ik van dichtbij wat Louis had opgebouwd. Ik zag hoe er met kinderen van alle leeftijden werd gewerkt. Hoe het theater een veilige haven bood voor jongeren uit heel Rotterdam. En op de zijlijn zag ik hoe twee vrienden met familie terug kon komen van een vakantie in Griekenland met een nieuwe voorstelling, een nieuwe tekst en nieuwe liedjes.

Vorig jaar overleed Louis Lemaire. Met dit stadslied wil ik hem eren. Daarom heb ik een tekst getoonzet die op de muur van het theatercafé aan het Benthemplein prijkt:

"De wereld zou er heel wat mooier uitzien als er burgemeesters zouden zijn die kunnen toneelspelen, fabrieksdirecteuren die kunnen zingen en ministers die kunnen dansen"

Misschien klinkt mijn (ideale) Rotterdam wel precies zo: als een stad die ruimte maakt voor verbeelding. Een stad waarin iedereen mee mag doen. Een stad waarin kinderen leren zingen, spelen en dromen en daarmee de toekomst alvast een beetje mooier maken.